پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله غنائم جنگ « حنين » را در ميان مهاجرين كه از مكّه به مدينه هجرت كرده و در نتيجه از خود چيزى نداشتند تقسيم نمود و به « انصار » - / مسلمانان مدينه - / چيزى نداد ! انصار از اين موضوع نگران شدند و برخى گفته بودند ما از او دعوت كرده و اوضاع او را رونق داديم او اينك ديگر به ما احتياجى ندارد و به فكر ما هم نيست . اين خبر به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله رسيد حضرت به سوى جايگاه انصار حركت نمود و على عليه السلام را هم به همراه خود برد در ميان انصار ايستاده فرمود : « از اينكه غنايم را به مهاجرين داده و به شما چيزى ندادم آزرده شديد ؟ آيا راضى نيستيد كه من از آن شما باشم و غنايم از آن مهاجرين ؟ و نيز فرمود : « اى انصار ياد داريد كه با هم دشمن بوديد و نزاع قبيلگى داشتيد و خداوند به وسيلهء من نزاع شما را به دوستى تبديل نمود » ؟ همه گفتند « آرى يا رسول اللّه » فرمود : « مىدانيد كه شما در گمراهى بوديد و نسبت به خداى يگانه شرك ورزيده و بتان را مىپرستيديد و بر پرتگاه دوزخ بوديد و خداوند به وسيلهء من شما را نجات داد » ؟ همه گفتند : « آرى يا رسول اللّه » جمله‌هاى ديگرى هم به سؤال و جواب آمد و آنگاه ساكت شدند و پس از مختصر توّقفى سر برداشته فرمود چرا شما چيزى نمىگوييد ؟ گفتند چه بگوئيم يا رسول اللّه ؟ فرمود : شما هم مىتوانيد بگوييد تو ياورى نداشتى و ما تو را ياور شديم ، مالى نداشتى و ثروت خود را در اختيارت قرار داديم ، از شهر خود فرار كردى و تو را جاى داديم . . . » اين سخنان حضرت طورى در سطح جلسه اثر گذاشت كه حالت انصار منقلب شده صدايشان به گريه بلند شد و همه زبان به اعتذار گشودند و